Yunanistan’a yerleşmeye karar verenlerin ikinci sorusu hep aynı: nereye. Ülke küçük görünüyor ama şehirler birbirine hiç benzemiyor. Beş merkezi kendi karakteriyle koyalım.
Atina
Nüfusun ve iş hacminin merkezi. Uluslararası uçuş ağı en geniş burada, kurumsal iş imkânı da öyle. Karşılığında konut en pahalı ve trafik ciddi. Attika bölgesinin tamamı altın vizede 800.000 euro bandında; yatırım tarafında bunu hesaba katın.
Kime uyar: kurumsal işte çalışacak, sık uçacak, şehir hayatı isteyen.
Selanik
Ülkenin ikinci şehri ve kuzeyin merkezi. Benzer standartta Atina’dan ucuz, üniversite nüfusu genç ve canlı bir sokak kültürü yaratıyor. Türkiye’ye kara yoluyla en pratik bağlantı buradan kuruluyor.
Kime uyar: bütçe ile şehir hayatı arasında denge arayan, Türkiye ile bağını sık kullanacak olan.
Patras
Batı sahilinde liman şehri, İtalya feribot hattının Yunanistan ayağı. Konut Atina’nın belirgin altında. Altın vizede 400.000 euro bandına giriyor, bu yönüyle yatırımcı için matematiği farklı çalışıyor.
Kime uyar: sakin şehir ve düşük konut maliyeti önceliği olan.
Volos
Pilion yarımadasının eteğinde, denizle dağın yan yana olduğu orta ölçekli şehir. Yerel mutfak kültürü güçlü, yaşam temposu yavaş. Turizmin baskısı adalara göre çok daha düşük.
Kime uyar: kalabalıktan uzak, doğaya yakın ama şehir servislerinden kopmak istemeyen.
Girit
Ada ama nüfusu ve altyapısıyla küçük bir ülke gibi çalışıyor. Kışın kapanmayan tek ada sayılır; hastane, üniversite ve havalimanı yıl boyu açık. İç kesimler altın vizede 400.000 euro bandında.
Kime uyar: ada hayatı isteyen ama kış aylarında hayatın durmasını istemeyen.
Ada seçerken tek soru
Küçük adalar yazın olağanüstü, kasım ile mart arası bambaşka. Nüfus düşüyor, feribot seferleri seyreliyor, restoranların çoğu kapanıyor. Adaya yerleşmeyi düşünüyorsanız kararı şubat ayında bir hafta orada kalarak verin. Bu tek pratik, birçok pişmanlığı önlüyor.
